علی علیین متولد مشهد و بزرگشدهی تهران است. او از دوران دبیرستان به سیاست و ورزش علاقهمند بود و در دوران دانشگاه نیز بهطور فعال در هر دو زمینه فعالیت داشت.
علی از سال ۱۳۷۴ خورشیدی به همراه همسر و دو پسرش در استرالیا زندگی میکند و در حرفهی معماری ساختمان مشغول به کار است. در طول بیش از سی سال زندگی در استرالیا، بهطور داوطلبانه در فعالیتهای فرهنگی، ورزشی و اجتماعی جامعه ایرانی و همچنین جامعه بزرگتر استرالیا مشارکت داشته است. او به مدت هفت سال مربی فوتبال و بسکتبال بوده و فعالیت اصلیاش در زمینه فرهنگی، با هدف پیشرفت و رشد جامعه ایرانی بوده است.
علی علیین نزدیک به دو دهه است که بهطور مستمر در کانون فرهنگی اکنون فعالیت دارد و در حال حاضر مسئول هیئتمدیره این کانون است.
او از زمان مهاجرت به استرالیا به داستاننویسی روی آورد و داستانهایش در نشریات مختلف منتشر شدهاند. اگرچه پیشتر همراه با تعدادی از اعضای کانون اکنون کتابهایی منتشر کرده بود، اما نخستین اثر مستقل او مجموعه داستان خواندنی «آلو و پودر استخوانهای پدرم» است که سال گذشته منتشر شد. در این کتاب، علی ـ که خود تجربه زندان سیاسی را پشت سر گذاشته ـ با نگاهی انسانی، داستانهایی از مهاجرت و زندان را روایت میکند.
او درباره خود میگوید:
«عاشق داستاننویسی و مجسمهسازی هستم. عاشق صلحام و از جنگ متنفر. خودم را ذرهای از طبیعت میدانم، نه اشرف مخلوقات. عاشق درختان، گیاهان، انسانها، حیوانات، آب و خاکم. برخی انسانها را دوست ندارم. از مارها میترسم، اما عاشقشان هستم.
نمیدانم برای خودم مینویسم یا برای تو… تویی که شاید راوی یکی از داستانهای من باشی، یا نیمهی دیگر سیبی که قرار است شخصیت اصلی داستان بعدیام شود!»
علی که امروز عاشق نوشتن و مجسمهسازی است، میگوید در دهسالگی سه داستان کوتاه نوشته که هر سه را گم کرده است! با این حال، در دوران مدرسه علاقهای به کلاس انشا و درس ادبیات نداشته است.
