مرتضی ارشادی، آموزگار زبان فارسی در سیدنی، استرالیا، سالها تجربه آموزش در مناطق کُرد و تُرکنشین ایران را در کارنامه خود دارد. او در گذر این سالها به اهمیت آموزش زبان فارسی به کودکانی که فارسی زبان دوم آنهاست، پی برد؛ کودکانی که زبان مادریشان بخشی از هویت فردی و خانوادگی آنان را تشکیل میدهد.
باور عمیق او به نقش زبان مادری در رشد ذهنی و ارتباط عاطفی کودکان با خانوادهشان، او را بر آن داشت تا برای نگارش و تهیه کتابهایی متناسب با نیازهای فارسیآموزان در خارج از ایران دست به کار شود. از نظر او، زبان فارسی میتواند پلی باشد میان خانه و جامعه میزبان، و به کودکان کمک کند تا در مسیر یادگیری، هویت خود را بهتر بشناسند و احساس بیگانگی با فرهنگ خانوادگیشان نداشته باشند.
ارشادی معتقد است تکزبانه بودن، هویت کودک را نادیده میگیرد و میتواند این تصور نادرست را در ذهن دانشآموز شکل دهد که خانوادهاش بیسواد یا فاقد دانشاند. او تلاش کرده با آموزش زبان فارسی و تولید محتوای آموزشی مناسب، این شکاف را پر کند و ارزش زبان مادری را به کودکان یادآور شود.
